Ze zitten er pas net, en maar voor een paar dagdelen per week. Maar Loïs de Jong en Jesse de Doelder zijn ingehuurd als ‘aanjagers’, en dan kijk je niet op een uur. Regelend en sjouwend maken ze nu vlieguren in het langgerekte gebouw van de voormalige kinderopvang aan de Schiphollaan.
Daar zal ‘de wijk’ het snel van hen gaan overnemen. Dan heet het pand Wij West en is het een broedplaats. ,,Een plek zonder slagbomen, hij moet van de bewoners zelf worden”, zegt het duo. ,,Ondernemen, initiatief nemen en van elkaar leren zijn de kernwoorden. In Tilburg-West zit al een bak energie, meer dan je zou denken. Maar het is nog vooral een woonwijk, het moet meer een lééfwijk worden. Dat kan van hieruit groeien. Als dat lukt hebben we iets goeds te pakken.”
Het pand is grotendeels al opgedeeld in vijftien woonkamers die bedoeld waren voor verslaafde psychiatrische cliënten. Toen dat na protesten niet doorging, stelde het stadsbestuur het ter beschikking aan de buurt. Nu wacht er weer een aanpassing.
Flexplekken, culturele en bewegingsactiviteiten, workshops, een ondernemerspunt, een repaircafé: het zijn mogelijke invullingen. ,,In de korte tijd dat we hier bezig zijn hebben zich al een aantal grote en kleine initiatieven gemeld die iets in het pand willen gaan doen. Van de ruimtes maken we er een paar wat groter en een aantal houden we juist bewust intiem. Het wordt geen statisch bedrijfsverzamelgebouw en er moet wel een link zijn met de wijk. Wij denken: laat nondeju maar eens zien wat er in West wél kan en gebeurt. Daarvoor hoef je echt niet naar het centrum van de stad. En het hoeft niet groots. Ook in het klein kun je dingen doorbreken.”
Dit artikel verscheen in Brabants Dagblad op 10 september 2020 als onderdeel van het nieuwsbericht Tilburg-West los zand? ‘Welnee. En trouwens: van zand kun je ook cement maken’
